Za oknem wichura już drugi dzień. Pod oknem krzątają się panowie z wodociągów, bo od środka nocy nie mamy wody. Jest niedziela, a panowie zaczynają ciąć asfalt szukając przyczyny. Biedni. A my siedzimy w domku, rosół pyrka na palniku, popijam resztki kawy, słucham Trójki, zerkam na śpiącą w koszyku Helę i na sflaczałe dwie trójki, które Pan Wu przytargał mi na urodziny. Cieszyłam się z nich jak dziecko i nadal cieszę.
Chyba dużo dziecka mam w sobie i dobrze mi z tym. Cieszę się z pierdółek, czasem tak, że aż dech zapiera, skaczę i szuram po liściach, zbieram je, znoszę do domu, oprawiam w ramki i patrzę jak na najpiękniejszy obraz.
Znów zerkam na te trójki, które gdyby odwrócić... przypominają dwa serca, którego od jakiegoś czasu, mam w sobie... :) Czy to nie cud? Mieć w sobie przez jakiś czas dwa serca? Dla nas to cud ogromny, który przyszedł do nas wtedy gdy przyjść miał, w najlepszym czasie. Bo wszystko dzieje się wtedy gdy ma się zadziać. Jestem o tym przekonana.
O poranku idę do warzywniaka, w lekkich spodniach i swetrze - on na wszelki wypadek. Po drodze podciągam rękawy, mrużę oczy - słońce tak razi. Przykro mi, że liście są tak szybko sprzątane, nie mam jak sobie poszurać po drodze. W warzywniaku oglądam piękne dynie. Małą słodką wezmę do pieczenia na obiad, a piżmową do chleba. Bo chleby to wytrawne wolę. I już wracam okrężną drogą, choć ciepło dnia odurza mnie tak jak wiosną... Jeszcze tylko po rogala do piekarni - będzie do powideł śliwkowych i do kawy.
Chleb z dynią upiekłam w ramach Październikowej Piekarni Amber. Przepis pochodzi z bloga Zorry. W mojej wersji zrezygnowałam z suszonych fig, po to by chleb pozostał wytrawny. Nie dodałam też pestek dyni, bo za nimi nie przepadam. Zastąpiłam je prażonym słonecznikiem. Chleb wyszedł przepyszny, taki jak lubię, czyli miękki w środku, chrupiący i rumiany na zewnątrz. Doskonały świeży z dodatkiem masła i miodu. Na pewno wrócę do tego przepisu. :) Skład: 100 g puree z dyni (dynia ugotowana; użyłam dyni piżmowej), 50 g zakwasu (płynnego), 50 g mąki razowej z pełnego przemiału (pszennej, orkiszowej lub żytniej), 400 g mąki pszennej typu 550 (użyłam mąki typ 750), 5 g świeżych drożdży, 230 g wody, 10 g soli, 50 g suszonych fig drobno pokrojonych (pominęłam), 30 g nasion dyni (dodałam 50 g uprażonych pestek słonecznika);
Do misy robota dodaj wszystkie składniki, za wyjątkiem soli, fig i dyni. Miksuj na minimalnym poziomie przez 4 minuty. Dodaj sól i miksuj ciasto na poziomie 2 ciasto przez 4 minuty, dodaj figi i nasiona dyni i miksuj przez 2 minuty.
Zdejmij hak do ciasta, przykryj i zostaw ciasto do wyrastania w temperaturze 30 st. C na 90 minut, po upływie 30 minut złóż ciasto.
Uformuj podłużny bochenek i przełóż do koszyka, odstaw na 40-60 minut, w zależności od temperatury pokojowej.
Nagrzej piekarnik do 220 st.C. Piecz chleb na dolnym poziomie przez 35-40 minut.
Liście na balkonie pomału robią się czerwone, coraz więcej kolorów na chodnikach. Zrywam ostatnie maliny, po pomidorowych krzakach nie ma już śladu, do domu zabieram różowe od słońca hortensje. Wieczory coraz dłuższe, świec w domu coraz więcej. Mimo wyraźnego ochłodzenia, słońce cudnie ogrzewa moje wciąż gołe stopy. W niedzielę zakładam krótką sukienkę i z gołymi nogami piję kawę z Panem Wu na naszym deptaku.
Szaliki jeszcze pochowane, choć kurtki wyprane czekają na wieszakach. Jeszcze niepotrzebne, jeszcze jestem rozgrzana. Latem, dobrym jedzeniem, suszeniem pomidorów i pieczeniem domowego chleba. Piękny schyłek lata. I takaż będzie jesień. Wszystko zależy od nas, wszystko jest w naszych głowach. Czyż nie? :) Może przywitacie jesień tym pysznym chlebem o aromacie kawy? :) Chleb upiekłam w ramach Piekarni Amber. Przepis wrześniowy wybrał Gucio z książki "Chleb" J. Hamelmana.
Mieszamy wszystkie składniki tak aby kawa się zaparzyła i pozostawiamy pod przykryciem na 14-16 godzin. Po tym czasie całość dobrze wymieszać aby nie było grudek.
*Czerstwy chleb: Wg J.Hamelmana, jedną z wersji uzyskania czerstwego chleba jest pokrojenie chleba na kromki i dopiekanie, na blasze, do uzyskania ciemnobrązowego koloru (uwaga aby nie spalić). Ja zrumieniłam dwie kromki chleba na suchej patelni.
Mieszamy wszystkie składniki przez 3 minuty na pierwszej prędkości miksera i przez 4 minuty na drugiej prędkości. Konsystencja dosyć ścisła, trudno mieszać łyżką. Ciasto jest bardzo klejące.
Pozostawiamy pod przykryciem na 30-45 minut – fermentacja wstępna.
Dzielimy ciasto na bochenki lub przekładamy do keksówek. U mnie wyszły 2 keksówki.
Chlebki smarujemy mokrymi rękoma i posypujemy czarnuszką.
Foremki przykrywamy folią.
Czas wyrastania ok. 60-80 minut (chleb ładnie rośnie w tym czasie, a w piekarniku jeszcze wystrzeli).
Pieczemy w temp. 240st. przez 15 minut a następnie 30-35 minut w temp. 225st.
Chleb wart jest upieczenia. Bardzo dobry, aromatyczny, chrupiący. :) Polecam!
Bardzo lubię otaczać się ładnymi rzeczami. Oczywiście ładnymi dla mnie. :) Zwracam uwagę na to jak mamy urządzone mieszkanie, staram się by nie było nic "od czapy", żeby całość była w miarę spójna. Oczywiście różnie to wychodzi, jestem amatorem ;) W sumie nigdy nie pokazywałam tu naszego mieszkania. Może to zbyt prywatne dla mnie? Ale może by pokazać jakieś skrawki? Co myślicie? Dziś, na pewno pokażę Wam nasz tegoroczny balkon. Mimo, że mamy działkę to nie zniosłabym gdyby balkon stał pusty, niezagospodarowany. Męczyłoby to moje oczy! Kurcze... serio tak by było ;))
Kwiatek u góry przyniesiony z domu, gdzie już umierał...
Nasz balkon jest bardzo długi i wąski. Ma około 6m x 1,2m. Wychodzi się do niego z salonu i z sypialni. W części od sypialni stoi tylko suszarka na pranie i drapak Heli. Za to w drugiej części mamy przedłużenie salonu.
Pięcioklapek
Te kamyki są dla mnie bardzo ważne. Przytargaliśmy kilka kilo znad morza. Na rowerach... ;)
Podkładka zrobiona przeze mnie na szydełku
Wszystkie meble są z ikei*. W tym roku dokupiłam regał (też w ikei), dywan (plastikowy, specjalny na dwór) i kratkę na pnącze. Wszystkie tegoroczne zakupy były strzałem w 10! Zrobiło się przytulnie i jest ładniej niż rok temu.
Ślicznie kwitną - nie wiem jak się nazywają
I znów TE kamyki... Kwiat obok bukszpanu to?
W tym roku postanowiłam kupić kilka roślin wieloletnich żeby nie wydawać dużo kasy co rok na sezonowe kwiaty. I tu z pomocą przyszła mi nieoceniona Hana. Jaką ona ma wiedzę na temat roślin! Hanuś, chylę czoła i ściskam :* Dzięki rozmowom z Haną kupiłam funkię, bluszcz pięcioklapowy i bukszpan. Sama dokupiłam muhlenbekię, jednego kwiatka kwitnącego (nie pamiętam nazwy) i kilka roślin sezonowych.
Drożdżówki wg przepisu z whiteplate.com
Szczyt szaleństwa osiąga surfinia i muhlenbekia. Rosną jak szalone!! Jestem nimi zachwycona. Mam nadzieję, że muhlenbekia ładnie przetrwa zimę w domu. Wszystkie wieloletnie rosną pięknie. Jedynie funkia pożółkła od słońca i myślę czy nie przenieść jej na działkę. Co radzicie? W jednej donicy zasadziłam miętę, bazylię i tymianek. Mięta "wygryzła" wszystkie zioła i została sama, miętowa królowa :P Donice z ziołami i funkią wysypane są kamykami, na to ziemia. Zrobiłam tak, bo są to osłonki, a nie donice z odpływem wody. Reszta, głównie wieloletnich, jest w najzwyklejszych donicach ceramicznych z castoramy. Bardzo mi się takie proste donice podobają i będą dobre na zimowanie. Aha, mam też trochę konwalii, wykopanych z działki. Rosną już kilka miesięcy.
Bratki dają radę od wiosny
Muhlenbekia <3
Królowa co to nikogo nie chciała ;)
Funkia i chwosty :)
Krzesełka nie są balkonowe, tylko awaryjne dla gości ;) Poduszki w paski kupiłam w biedrze - 3,90 za sztukę. Do starego koca doszyłam chwosty i proszę jaki efekt. :) Tegoroczny balkon bardzo mi się podoba, ma jednak jeden minus, Brak miejsca do leżenia. Szkoda, że nie jest trochę szerszy. Myślę, że może w następnym sezonie wykombinuję jakąś leżankę w miejscu stolika. A stolik? Hm, nie wiem ;))
I kilka ujęć w zachodzącym słońcu
Nasz balkon jest trochę mieszaniną wzorów i może niektórym się one gryzą. W domu pewnie przeszkadzałoby mi to, ale na balkonie bardzo mi się to podoba. :) Filmik. :)
*********
*Ikea - słowo, które odmieniamy. Bardzo często czytam "byłam w IKEA". To nie jest po polsku. Mówimy "byłam w ikei, kupiłam w ikei, odwiedziłam ikeę". Na potwierdzenie moich słów na stronie radiowej Trójki można odnaleźć wypowiedź w temacie ikei mistrzyni języka, Katarzyny Kłosińskiej. :) (tu link do audycji)
Tęsknię za podróżą. Zachłannie oglądam zdjęcia wyjazdowe na IG. Nie zazdroszczę, tylko chcę być tam, tam i tam. Pan Wu. z racji swojej pracy nie może wziąć długiego urlopu latem i śmieje się do mnie "przecież była Teneryfa w styczniu, w tym roku urlop zaliczony". Później tez było kilka krótszych wyjazdów, ale ja tęsknię za podróżą... Śmiało mogę stwierdzić, że im więcej jeździmy, zwiedzamy, tym bardziej tego chcę. Tym chcę nie rzadziej, lecz właśnie częściej! Mimo, że cudnie czuję się w naszym domu... To tęsknię za przygodą, nie czymś ekstremalnym, ale jest we mnie ogromna chęć poznawania i kolejnego mierzenia się z jakimiś swoimi blokadami. W podróży ogarnia mnie błogość, ogromna radość i takie uczucie wzruszenia nad pięknem, które wokół. Zawsze znajdzie się coś co zachwyci mnie do łez. Raz będzie to widok maków na łące, raz widok gór na horyzoncie, a kiedy indziej bezkres morza czy oceanu.
Jak więc nie jeździć? Nie poznawać? Może wyszarpiemy kilka dni wolnego we wrześniu, pojedziemy gdzieś w Polskę. I będzie pięknie, i na pewno jak zwykle wrócę z radością do domu, by za chwilę znów zacząć tęsknić i marzyć. :) I czekać na spełnienie tych marzeń. :))) A dzisiejszym daniem przenoszę się na Kretę, gdzie jedliśmy na śniadanie plastry pieczonych pomidorów. Doprawiłam je smakami Azji, którą na razie poznaję w ten sposób, na odległość. Ciekawa jestem czy w letniej odsłonie dań dla jaroszy, moje koleżanki też przeniosły się w inne rejony świata? Magda, Marzena, Małgosia, Kamila - idę do Was. :)
Skład: 11 większych pomidorów, 150g czarnej soczewicy, 1 kalafior (do farszu zużyłam około połowę dużego), 1 duża cebula, 3 ząbki czosnku, mała garść natki pietruszki, olej rzepakowy tłoczony na zimno* (naprawdę to inny smak, bardziej orzechowy, złocisty), 2 łyżeczki garam masali, pieprz i sól; Dodatkowo: główka sałaty lodowej, miąższ z pomidorów, sok z 1/2 cytryny, 4 łyżki oleju rzepakowego tłoczonego na zimno*, 2 łyżeczki mieszanki przypraw - zioła tajskie;
soczewicę płuczemy na sicie i gotujemy trochę krócej niż wskazują na opakowaniu (gotowałam 20 min.),
kalafiora myjemy, dzielimy na małe różyczki i gotujemy w osolonej wodzie ok. 6 minut (tak by był al dente) - ja ugotowałam całego kalafiora i później dobrałam odpowiednią ilość do farszu,
cebulę kroimy w kostkę i podsmażamy na oleju z łyżeczką garam masali,
od pomidorów odkrajamy główki (nie wyrzucamy), wydrążamy środek, który przyda nam się do sałatki,
