piątek, 22 kwietnia 2016

O mężczyznach i kobietach... / Cebularze lubelskie

- Wiecie ile waży głowa? - padło pytanie prowadzącej
- 3 kg?  - dało się słyszeć z głębi sali
- 3,5 kg - odpowiedziała prowadząca,
- ale męski 3 kg - dodała po kilku sekundach,
zapadła cisza, chwila konsternacji, zastanowienia o co chodzi
- a wiecie dlaczego? bo jest bardziej pusta! ha ha ha,
- ha ha ha - zawtórowało kilka dziewcząt
na mojej twarzy pojawił się grymas, który był kolejnym ziarenkiem zwiększającym dystans między mną, a prowadzącą jogę....


************

- Wiesz, byłam ostatnio u Oli - zaczęła opowiadać ze wzburzeniem w głosie moja koleżanka - ona jest taka zmęczona wszystkimi obowiązkami, a jej mąż wraca z pracy i nawet jej herbaty nie zrobi! A ona co? Skąd wróciła? Ale ON wrócił z pracy i ON jest najbardziej zmęczony i najbardziej zapracowany, bo to facet. Wszyscy faceci są tacy sami!

************


Skąd ta niechęć do mężczyzn?
Kto jej nauczył?
Kto ją wpoił?
Czy mężczyźni naprawdę są beznadziejni?
Czy może kobietom z jakiegoś powodu wygodnie jest tak ich postrzegać?
Mogą wtedy rządzić, krzyczeć, narzekać,
a on ucieknie za tę gazetę,
schowa głowę w ekranie telewizora lub komputera.
Ucieknie, bo nie będzie mógł się odnaleźć w tych żalach i utyskiwaniach.
Czy każdy ojciec, brat, syn, mąż, dziadek jest / był tym strasznym facetem?
Jeśli tak, to dlaczego tak ich odbierasz?
Czy nie potrafisz dostrzec zalet, siły, pomocy, umiejętności?
A może to ci źli mężczyźni tak samo źle postrzegają matkę, babcię, żonę, córkę, siostrę?
Bo one dają im powody?
Bo oni się w ten sposób bronią?
Czy rzeczywiście nie znoszą tych kobiet?



Bardzo dużo tych pytań.
Pewnie po części retorycznych,
bo swoją odpowiedź na nie mam.
I mogę poprosić o jedno.
Złagodniejcie,
przyjrzyjcie się sobie
i dokładniej tym mężczyznom,
o których opowiadacie.
Droga koleżanko,
droga Pani Od Jogi.

O bliskich mi mężczyznach możecie przeczytać w ostatnim poście.
O każdym myślę bardzo ciepło.
Mój tata może nie jest złotą rączką
jak dziadek i Pan Wu,
ale od maleńkości zajmował się mną i bratem.
W latach 80. nie było to powszechne.
Myje wszystkie kilkanaście okien Za Rzeką
i robi całą masę innych pozytywnych rzeczy.



Mężczyźni to też ludzie,
też są pełni uczuć,
spostrzeżeń,
lęków.
Traktujmy ich tak
jak same chciałybyśmy być traktowane!

Między innymi z myślą o tacie i Panu Wu
zrobiłam cebularze.
Dziś ruszam z nimi i Ajwonką w drogę w nieznane.
Cebularze będą doskonałym umilaczem i przegryzką.

************

Cebularze upiekłam w ramach akcji Regionalne smaki, którą prowadzi Renata.
Cebularze to przysmak z Lubelszczyzny, którego historię możecie przeczytać tutaj.

Skład na wierzch ciasta: 2 duże cebule, 1 płaska łyżka maku, 1/2 łyżeczki soli, 1-2 łyżki oleju rzepakowego;
  • na 4 godziny przed pieczeniem cebularzy, kroimy cebulę w niewielką kostkę, dodajemy sól i mieszamy,
  • gdy cebula puści sok, dodajemy mak i olej, wszystko mieszamy i chowamy do lodówki,
  • cebulę wyjmujemy z lodówki na 30 minut przed ich wykładaniem na ciasto;




Skład: 250 g mąki pszennej (dałam pszenną pełnoziarnistą), 30 g świeżych drożdży, 2 łyżeczki cukru, 1/2 szklanki mleka (dałam 120 ml), 1 jajo, 30 g masła, 1/2 łyżeczki soli;
  • około 1,5-2 godziny po tym jak zaczęliśmy przygotowywać cebulę zabieramy się za ciasto,
  • drożdże mieszamy z cukrem i 2 łyżkami mąki (odbieramy z 250 g), przykrywamy ściereczką i odstawiamy na 30 minut,
  • masło i 1/4 szklanki mleka przekładamy do garnuszka i rozpuszczamy, odstawiamy do wystudzenia,
  • mąkę mieszamy z solą, dodajemy wyrośnięty zaczyn, mleko z masłem, pozostałą 1/4 szklanki mleka i jajo - zagniatamy ciasto około 10 minut (moje było bardzo klejące i podsypywałam je mąką),
  • przykrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na 1 godzinę,
  • wyrośnięte ciasto dzielimy na 6 części i z każdejj formujemy placki o grubości 1,5 cm i średnicy 15-20 cm,
  • placki układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia,
  • na każdym placku układamy 1-2 łyżki cebuli lekko ją wgniatając w ciasto,
  • brzegi ciasta smarujemy roztrzepanym jajem lub mlekiem lub olejem,
  • odstawiamy do wyrośnięcia na 1 godzinę,
  • pieczemy przez 15-20 minut w temp. 200 stopni;




Cebularze są smaczne i na pewno je powtórzę. Następnym razem dodam więcej cebuli, a same bułki zrobię połowę mniejsze.


Cebularze na innych blogach:


49 komentarzy:

  1. Ala zaszalałaś z tym wpisem!:)
    Dziękuję, że piekłaś z nami. Cebularze świetnie wyglądają.
    Pozdrawiam serdecznie
    Renata

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Męczyły mnie te myśli, więc postanowiłam się nimi podzielić :)
      Ja Ci dziękuję, że mogłam posmakować cebularza :)
      Uściski!

      Usuń
  2. mniam :)
    zrobię, chyba dodam grubą sól na boki i kminek
    a o facetów trzeba dbać, no chyba, że są to osobniki, które po czasie wyjdzie, ze nie są tego warci, a nasze starania nic nie dają ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj tak, to będą dobre dodatki. Dodaj też więcej cebuli :)
      Masz rację, Soniczku. Ważne to dbać o siebie wzajemnie :) i ogólnie o pozytywne spojrzenie, a nie zatwardziałą krytykę.

      Usuń
  3. Jak ja nie znoszę takiego "dowcipkowania" kto głupszy, gorszy i komu co się należy... I jak kim manipulować....

    Samokowite te cebularze :) Dobrych jazd :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Och, Agaju, doskonale się więc rozumiemy! Poza tym da się wyczuć kiedy żart jest żartem, a kiedy złośliwością, przytykiem, albo czymś w rodzaju poczucia wyższości...

      Dziękuję! :*

      Usuń
  4. Dla mnie nie pierwszyzna te cebularze, bom z Lublina :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A jam z naprzeciwka, więc u nas nieznane :) ale bardzo dobre!

      Usuń
  5. Pięknie Ci się upiekły i w drodze napewno dobrze smakowały!
    Wspaniałych wrażeń dla Wszystkich :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję! :*
      Były bardzo dobre, ale ze zwykłej pszennej mąki byłyby lepsze. Niestety za późno się zorientowałam, że mam tylko pełnoziarnistą ;)

      Usuń
  6. Oj, Alutka, Twoje posty mnie przygnębiajo i wbijajo w kompleksy, bo ja jestem antytalent kuchenno-kulinarny. Nie lubię i pewnie dlatego nie umiem. Co mam dobre chęci, to mi glut jakiś wychodzi. I tak w kółko. Więc ograniczam się do tego, co mi wychodzi, a wychodzi niewiele:)))
    Co do facetów - dzielę świat na LUDZI mądrych i niekoniecznie mądrych. Nie ma to nic wspólnego z pciom.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hana, no co Ty! Mnie Twoje przegnębiajo gumnem ;))
      A wiesz, ja jeszcze kilka lat temu myślałam, ze nic nie potrafię w kuchni. Z czasem zaczęłam na spokojnie, na luzie i to działa. :) Kiedyś drożdży się bałam i rzeczywiście nic mi z nimi nie szło, teraz, luzik. :)

      Hana, to bardzo mądry podział jest! A i w jednej i w drugiej pci są i tacy i tacy...

      Usuń
    2. Jestem niewyuczalna raczej w tej dziedzinie i już nie walczę. Ale mam inne zalety:)))

      Usuń
    3. I tego trzeba się trzymać! Zalet jakie posiadamy :)))

      Usuń
  7. Alucha, rozwaliłaś mnie tym wpisem!
    masz 100% racji
    oczywiście są też mężczyźni, którzy w ten sposób deprecjnuja kobiety
    czy ludzie nie słyszą tego, jak to debilnie brzmi?
    co nnego sobie pożartować w znanym gronie
    ale

    ech
    szkoda słów
    ja mam wspaniałego męża, który wraca z pracy i chętnie by sobie sam przygotował obiad, i tak się dzieje, jak ja padam na nos
    a jak nie padam to mam ogomną przyjemność, żeby nakarmoć mojego mężczyznę
    nie dlatego, że ON pracował
    ale dlatego, że GO kocham

    dziekuje :*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Rybeńko, bardzo się cieszę, że się rozumiemy.
      Choć nie jestem zaskoczona, bo jak piszesz o swoim mężu to ach! Ciepło bije i miłość.
      No właśnie, co innego w swoim gronie jakieś żarciki.

      Twój mąż jest wspaniały dla Ciebie i Ty taka dla niego.
      I to jest piękne i o to chodzi. Tak myślę :)
      Byłam niedawno na piwie pracowym. Wracam do domu, a dom wysprzątany, nawet łazienka, którą myję tylko ja. Mogłam sobie po piwku odpocząć. ;))

      :***

      Usuń
    2. takie niby drobne rzeczy, a pokazują, że ktoś się o Ciebie troszczy, że mu zależy, że kocha!

      znam wiele zwiążków z taką rywalizacją -JA MU POKAŻĘ!
      ale czy to szczęśliwe związki?
      znasz na pewno takie żenujące spotkania towarzyskie, na których ona ciągle mu zwraca na coś uwagę, poniża, krytykuje, on się odgryza i robi się niesmacznie

      Usuń
    3. Otóż to! Tylko kwestia dostrzeżenia tego :)

      Ojej, nic mi nie mów... nie wiem co wtedy zrobić, czy się głupkowato uśmiechnąć, czy próbować zmienić temat, powiedzieć "dobra, cicho już"... zbędne napięcie. Nie rozumiem tego rodzaju rywalizacji. Czasem mam wrażenie, że takie pary myślą, że to zabawne, że to takie fajne...

      Usuń
  8. Bo babka narzekala na dziadka, a matka na ojca, wiec i corka bedzie lekcewazyla swojego meza. Tak to trwa pokoleniami. Facet ma byc, finansowac, pomagac w domu i przy dzieciach, a wzamian cowieczorny bol glowy i niewybredne zarty na temat jego intelektu. Potem zdziwko, ze zaczal pic albo poszedl w dluga, bo ta inna opowiadala mu, jaki jest wspanialy. I tak to...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Święta prawda, Aniu! To się z domu wynosi i to chyba jest tak silne, że ludzie nie wiedzą, że można inaczej... trochę smutne.
      No zdziwko i jest "a nie mówiłam?! wiedziałam, że on taki!", a nie inny... ech.

      Usuń
  9. masz racje kochana Alu. Zastanawiam się jednakże skąd wynika ta niechęć kobiet do mężczyzn i odwrotnie.
    a najpyszniejsze cebularze jedliśmy wraz z ŻR w domu Pewnej Pani. Jakież to było pyszne! nawet robiłam potem w domu ale już takie dobre nie wyszły ;)
    Miłego weekendu :)
    Buziole :**********

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na pewno z wychowania, ze wzorców. Niektórzy nie wiedzą, że można inaczej, tak myślę. Pewnie też ze złych doświadczeń.
      Te cebularze trochę za suche mi wyszły, ale to głównie przez pełnoziarnistą mąkę. Następnym razem dam białą, więcej farszu i mniejsze kółka ;)
      Miłęgo tygodnia! :***

      Usuń
  10. Mężczyźni to też ludzie, a ci koło ciebie to dodatkowo szczęściarze :)
    Mądra z ciebie babeczka!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Gosiu, dziękuję!
      Wszyscy tak samo czujemy, więc podobnie dobrze się traktujmy :)

      Usuń
  11. Alucho, Alucho, kapitalny wpis. ja z tych, co nie generalizują, i raczej bez chłopów żyć by nie potrafiła ;)
    pozdrawiam ciepło :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się, że wpis przypadł Ci do gustu :))
      Z mężczyznami jest przecież weselej :D
      Buźka!

      Usuń
  12. Bardzo fajne fotki, a i cebularze zacne :)

    Z tymi mężczyznami, to tylko takie stereotypy, podobnie jak z kobietami, vide: kawały o blondynkach. Każdy z nas jest inny i niepowtarzalny, psychika ludzka jest zbyt skomplikowana, by ogarnąć ją schematami.
    Może warto zmienić instruktorkę, bo joga to nie tylko gimnastyka i relaks.

    Pozdrawiam
    Jacek

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję, Jacku :)

      Masz rację, a tyle w nas schematów i niepotrzebnych uprzedzeń, uogólnień...
      Z instruktorki już zrezygnowałam. Joga kojarzyła mi się zawsze ze spokojem, ciepłem, uśmiechem. Tu na pozór to było. Dla mnie ten pozór to za mało.

      Pozdrawiam!

      Usuń
    2. Dokładnie. Ja nie ćwiczyłem jogi, ale tai-chi. Nawet byłem jakiś czas instruktorem i wiem, ze cześć ludzi podchodzi bezkrytycznie do tego co mówi instruktor, a to taki sam człowiek jak oni. Mam nadzieję, że z jogi całkowicie nie zrezygnowałaś, ale dobrze jak się z instruktorem nadaje na tych samych falach )

      Usuń
    3. Nie zrezygnowałam :) bardzo lubię te ćwiczenia i korzystnie na mnie wpływają. Codziennie ćwiczę rytuały tybetańskie. Znasz? To 15 minut porannych ćwiczeń, a dają energię, rozluźniają ciało, usprawniają metabolizm. Super :)

      Usuń
  13. Bardzo mądry wpis!!
    Spora w tym "zasługa" wychowania, że kobiety mają pogardliwy stosunek do mężczyzn, ale i odwrotnie, przykładów niestety aż za wiele...
    A cebularze mniam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :)
      Czasem myślę, że nieświadomego wychowania...
      Masz rację, i odwrotnie. To odwrotnie też z czegoś wynika. I tak w kółko... A czasem wystarczy zwolnić, przyjrzeć się sobie, innym, zechcieć zmiany.
      :***

      Usuń
  14. O Maaamo jak smakowicie wygladaja ;)

    OdpowiedzUsuń
  15. Piekę cebularze, bo cebuli dodatkowo dodaję słodką czerwoną paprykę, daje taki fajny smak cebuli. Moi je uwielbiają. Ted zwykle sprząta po tym, jak ja gotuję, ale najbardziej lubimy gotować razem :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zanim napisałaś ten komentarz to sobie pomyślałam, że można dać więcej dodatków i będzie coś a'la pizzerka.
      Ted to dobry mąż, a Ty dobra żona. To się czuje :)

      Usuń
  16. Pomyśl o zmianie instruktorki.
    Cieszę się, że mnie poruszony przez Ciebie temat bezpośrednio nie dotyczy. :)
    A Ci, których dotyczy... cóż... mam nadzieję, że przeczytają ze zrozumieniem. ;)
    Dziękuję za wspólne pieczenie cebularzy!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przestałam już tam chodzić. Planuję pójść do innej szkoły i tylko raz w tygodniu - przyszedł czas na rowerowanie ;)
      I ja się bardzo cieszę, Magda! Bo fajna babka z Ciebie, a z Pomocnika, fajny gość ;))
      Jak ktoś chce coś zmienić to przeczyta ze zrozumieniem... :)

      Usuń
    2. Rowerowanie? U nas śnieg pada i temperatura na minusie rano!
      Mój rower za mną tęskni. ;)

      Usuń
    3. No na chwilę tylko rower trzeba było schować ;) już ładniej i cieplej ma być. :)

      Usuń
  17. Ale super napisałaś;D
    Popieram całym sercem;D

    ale piec z Tobą nie będę;D:D:D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję Misiu :*

      A do wspólnych wypieków nie zmuszam ;))

      Usuń
  18. A ja nie rozumiem jaki związek ma pierwsza część wpisu z niechęcią do mężczyzn. Zachowanie tego pana nie jest wzorcowe, sama przyznasz. Bo to że kobieta "siedzi w domu" nie oznacza że nic nie robi. A to że pan "idzie do pracy" nie oznacza że ma być obsługiwany po powrocie. Myślę że nie chodzi tu o niechęć do mężczyzn tylko o ugruntowane, wpojone kulturowo zachowanie nasze. Bo to my same sobie pozwalamy na takie traktowanie, że facet to jest od zarabiania, a kobieta od sprzątania. Nawet jak sama pracuje na cały etat. A on naprawdę mógłby po powrocie z pracy zrobić jej raz na jakiś czas tę szklankę herbaty, powiedzieć: "Usiądź teraz, odpocznij, ja sobie odpocznę później".
    Czyli że my mamy o niego dbać a on o nas już nie musi???? Trochę to jednostronne myślenie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W swoich przemyśleniach odnoszę się do ostatniej części tej sytuacji, czyli do "wszyscy faceci są tacy sami". Uważam, że nie wszyscy i nie można wszystkich wrzucać do jednego wora.
      Nie piszę o tym, że kobiety mają panom usługiwać, a panowie mają paniom nie robić herbaty. :) Nie piszę też o tym, że mamy o panów dbać, a panowie o nas nie. To temat na zupełnie inny wpis. Choć myślę, że można po moich słowach wysnuć wniosek byśmy wszyscy się szanowali i by nikt nikogo nie umniejszał.

      Usuń
    2. A to tak, z tym się zgadzam. Oczywiście nie można ich wrzucać do jednego wora. Chociaż... KAŻDY facet bez wyjątku myśli prawie cały czas o seksie. I KAŻDY facet to prosta maszyna. I tym się różnimy. A tak poza tym to przecież można się z czegoś pośmiać czasami, co nie? To apropos pierwszej części :-) Bez podtekstów.

      Usuń
    3. A czy myślenie o seksie jest złe? :D Kobiety też o tym myślą, tylko często wstydzą się przyznać, albo nawet wstydzą się myśleć. Jeśli mężczyzna ma te myśli dobrze spożytkować ze swoją partnerką to ja nie widzę w tym nic złego ;))
      Mężczyźni rzeczywiście są prości i tego im czasem zazdroszczę. Nie tracą energii na analizy, rozmyślania, domysły, które, nas, kobiety czasem gubią. Ważne byśmy my akceptowały ich prostotę, a oni naszą złożoność i wzajemnie się odnajdywali w tym wszystkim.
      No jasne, że można się pośmiać! :D Tylko tego typu żarty wypowiedziane w ironicznym tonie mnie jakoś nie bawią. Kilka dni temu usłyszałam od przyszłej mamy "ja już mu powiedziałam, że on mi już w zasadzie nie jest potrzebny" - na zasadzie, zapłodnił, może spadać. No nie bawi mnie to. Nie pomyślałabym w ten sposób, nawet w żartach, o mężczyźnie, z którym chcę i będę mieć dziecko.
      A widzisz różnicę w określeniu "facet" i "mężczyzna"? :)

      Usuń

Bardzo dziękuję za to, że tu jesteś i piszesz :)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...